صحيح از امام صادق ( ع ) وارد شده است و عامّه آن را از پيامبر ( ص ) روايت كرده‌اند . « 5 » گفته شده است كه حضور در نماز جمعه واجب است ، و نيز گفته‌اند تخيير در حضور مخصوص كسانى است كه منزل آنها دور باشد ، ليكن اصحّ قول اوّل است . مستحبّ است شبهاى اين دو عيد را احياء بدارند و به نماز و دعا و ذكر بگذرانند . از پيامبر ( ص ) روايت است : « كسى كه شبهاى اين دو عيد را احياء بدارد در آن روز كه دلها مىميرند دل او نخواهد مرد . » « 6 » از على ( ع ) نقل شده كه آن حضرت دوست مىداشت در چهار شب از شبهاى سال خود را براى عبادت از هر چيز فارغ سازد و آنها عبارتند از : شب اوّل ماه رجب ، شب نيمهء شعبان ، شب عيد فطر و شب عيد قربان . « 7 » شهيد گفته است : فضيلت احياى شب با ادراك بخش عمده‌اى از آن حاصل مىشود ، زيرا اكثر هر چيزى در حكم همهء آن است . ابن عبّاس گفته است : احياى شب اين است كه نماز عشاء به جماعت خوانده شود . غسل در شب عيد فطر مستحبّ است ؛ همچنين مستحب است كه قربانى در روز عيد اضحى يا دو روز پس از آن انجام شود . گفته شده است كه قربانى واجب است ؛ و در خبر صحيح آمده كه قربانى بر هر كسى كه بر آن دسترسى دارد خواه كوچك يا بزرگ واجب مىباشد و آن سنّت است « 8 » در روايتى آمده كه از معصوم ( ع ) پرسش شد در باره افراد تحت تكفّل چه مىفرمايى ؟ فرمود : « اگر مايلى انجام بده و اگر مايل نيستى خوددارى كن امّا تو آن را فرو مگذار . » « 9 » كسى كه به حيوان براى قربانى دسترسى ندارد مىتواند بهاى آن را صدقه دهد . در هنگام كشتن قربانى مىگويى : وجّهت وجهى للّذي فطر السّماوات . . . تا : و أنا من المسلمين اللّهمّ منك و لك بسم اللّه و اللّه اكبر اللّهمّ تقبّل منّى ؛ و اگر كس ديگرى در

--> ( 5 ) الفقيه ، ص 135 ، شماره 20 ؛ سنن ابن ماجه ، شماره 1310 و پس از آن . ( 6 ) ثواب الاعمال ، ص 74 . ( 7 ) قرب الاسناد ، ص 26 ؛ مصباح المتهجّد ، ص 450 . ( 8 ) الفقيه ، ص 273 ، شماره 1 . ( 9 ) الفقيه ، ص 273 ، شماره 2 .