الفيض الكاشاني
84
راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )
و نيز : « هيچ حسد - يعنى غبطهاى - نيست مگر نسبت به دو كس ، آن كه خداوند به او مالى داده و وى را بر مصرف آن در راه حقّ قدرت بخشيده است ، و كسى كه خداوند حكمت به او عطا كرده و وى به آن داورى مىكند و آن را به ديگران مىآموزد . » « 83 » و نيز : « كسى كه مردم را به راه حقّ هدايت كند ، به اندازهء اجر همهء پيروانش به او پاداش داده مىشود بىآن كه چيزى از اجر آنها كاسته شود ، و هر كس مردم را به گمراهى دعوت كند به اندازهء گناهان همهء كسانى كه از او پيروى كردهاند گنهكار مىباشد ، بىآن كه از گناهان آنها چيزى كم گردد . » « 84 » و نيز : هنگامى كه فرزند آدم مىميرد عمل او پايان مىيابد جز در سه چيز : صدقهاى كه ادامه داشته باشد ، دانشى كه مردم از آن سود برند و فرزندى صالح كه برايش دعا كند . » « 85 » و نيز : « بهترين چيزى كه آدمى به جاى مىگذارد سه چيز است : فرزند شايستهاى كه براى او دعا كند ، صدقهاى كه دوام داشته باشد و اجرش به او برسد و دانشى كه مردم پس از او به آن عمل كنند . » « 86 » و نيز : « فرشتگان بالهاى خود را براى طالبان دانش - جهت اظهار خشنودى از كار او - مىگسترانند . » « 87 » و نيز : « دانش را طلب كنيد هر چند در چين باشد . » « 88 »
--> ( 83 ) سنن ابن ماجه ، شمارهء 4208 ، بخارى ، مسلم ، نسائى از ابن مسعود ؛ الدّر المنثور ، ج 1 ، ص 350 . ( 84 ) سنن ترمذى ، ابواب العلم ، ج 10 ، ص 148 ؛ مسلم ، التّرغيب ، ج 1 ، ص 120 ؛ دارمى ، ج 1 ، ص 127 . ( 85 ) المصابيح ، بغوى ، ج 1 ، ص 20 ؛ المختصر ، ابن عبد البرّ ، 14 ، از حديث ابو هريره . ( 86 ) سنن ابن ماجه ، شمارهء 241 . ( 87 ) سنن ، دارمى ، ج 1 ، ص 97 ، از ابن مسعود و اين جزئى از حديث ابو الدرداء مىباشد ، ترمذى ، ابن ماجه ، ابو داوود و جز آنها . ( 88 ) الجامع الصغير ، باب الطاء ، از شعب الايمان ، بيهقى و عقيلى ؛ الكبير ، طبرانى ؛ الفردوس ، ديلمى ؛ الكامل ، ابن عدّى ؛ روضة الواعظين ، ابن فتال ، ص 16 ، تاريخ ، خطيب ، ج 9 ص 346 .