مىسازد و پايه‌هاى سعادت و نيكبختى را براى او برپا و استوار مىكند ؛ او را به صراط مستقيم دلالت ، و به راه روشن دعوت مىكند ، و به روش اعتدال فرا مىخواند ، و به طرق صدق و عدل رهبرى مىكند ؛ و عابد نادان مىپندارد اوست كه در پايان كار رستگار و رو سفيد بوده و از آثارى روشن برخوردار خواهد بود . يگانه راه سعادت جاويد همان است كه پيامبر بزرگوار ( ص ) به امّت خود نشان داده ، و با وصيّتهاى پياپى كه در هر موقع آنها را تكرار مىفرمود اين راه را هموار ساخته است . وصيّت آن حضرت اين بود كه كتاب خدا و عترت وى جانشين اويند ؛ و اين دو هرگز از يكديگر جدا نخواهند شد تا در كنار حوض بر او وارد شوند . هر كس از آنها پيروى كند هدايت پيدا كرده و رشدش را بازيافته ، و هر كس از راه آن دو منحرف شود گمراه و هلاك شده است . اين همان راهى است كه به روى خلايق گشوده شده و جز اين راهى نيست ؛ اين همان باب مدينه علم است و بس كه هر كس بخواهد به اين مدينه درآيد ، بايد از دروازه آن وارد شود . در آن جا حقيقت ، طريقت ، حكمت ، فقه ، عرفان ، روايت ، درايت ، علم ، ادب و فضيلت است . خبر دهندگان اين خبر را تصديق كرده‌اند كه پيامبر ( ص ) فرموده است : من شهر علمم و على ( ع ) دروازه آن است ، من خانه حكمتم و على در آن است ، من خانه علم هستم و على باب آن است ، من شهر فقه هستم و على دروازه آن است ، من ترازوى علم هستم و على دو كفّه آن است ، من ترازوى حكمتم و على زبانه آن است ؛ على دروازه علم من است ، و پس از من روشنگر رسالت من براى امّتم مىباشد ، و امثال اين گونه اخبار بسيار است . امير مؤمنان ( ع ) به سبب علاقه شديد به صلاح دينى جامعه ، حفظ مصالح عمومى ، نجات امّت و حركت دادن آن در مسيرى خوش‌فرجام از پاره‌اى مواهب كه خداوند به خاندان پاكش مرحمت كرده و به احدى از جهانيان عطا نفرموده پرده برمىدارد ، و مىفرمايد :