ابن المقفع ( مترجم : منشي )

265

كليله و دمنه ( فارسي )

هر كه در كارها عجلت نمايد و از منافع وقار و سكينت بي بهر ماند بدين حكايت او را انتباهي باشد و از اين تجربت اعتباري حاصل آيد . اينست داستان كسي كه پيش از قرار عزيمت كاري بإمضا [ 1 ] رساند . و خردمند بايد كه اين تجارب را امام سازد ، و آينهء راى خويش را بإشارت حكما صيقلي كند ، و در همه ابواب بتثبّت و تأنّي و تدبّر گرايد ، و از تعجيل و خفّت بپرهيزد ، تا وفود [ 2 ] اقبال و دولت بساحت او متواتر شود و أمداد [ 3 ] خير و سعادت بجانب او متّصل گردد ، و اللّه وليّ التّوفيق .

--> [ 1 ] . ( 3 ) إمضا ( إمضاء از م ض ى ) اجراء ، راندن كار ، گذرانيدن ، رجوع شود به 21 / 5 ح ، 66 / 16 ح ، 260 / 4 . [ 2 ] . ( 5 ) وفود 181 / 8 ح ديده شود . [ 3 ] . ( 6 ) أمداد 3 / 13 ح ديده شود ، و نيز 41 / 7 . سيّد حسن غزنوي گويد ( ديوان ص 117 ) : همچون حواس نوبت من پنج از آن شده‌ست * كامداد عقل يكسره هستند لشكرم و در جهانگشاي جويني آمده است ( چاپ قزويني ج 1 ص 2 س 3 ) : أمداد آن به امتداد ايّام و ليالي پيوسته .