البتّه اين چنين طايفه را مىرسد كه به دلها باطن آسمانها و زمين را بشناسد ، از براى آنكه دلهاى ايشان از عالَم غيب است . و از براى اين است كه خداى عزّ وجلّ در بسيار « 1 » موضعى از قرآن ترغيب « 2 » بر « 3 » نظر در ملكوت نموده ، چنانچه فرموده : « أَ وَ لَمْ يَنْظُرُوا فِي مَلَكُوتِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما خَلَقَ اللَّهُ مِنْ شَيْءٍ وَ أَنْ عَسى أَنْ يَكُونَ قَدِ اقْتَرَبَ أَجَلُهُمْ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ » « 4 » يعنى آيا نظر و تأمّل نمىكنند در باطن آسمانها و زمين و آنچه خدا آفريده از چيزها ؟ و نظر نمىكنند در اين كه گاه باشد اجل ايشان رسيده باشد . و هرگاه به اين قرآن ايمان نياورند « 5 » پس به چه سخنى بعد از اين ايمان خواهند آورد ؟ ! و فرموده : « وَ كَذلِكَ نُرِي إِبْراهِيمَ مَلَكُوتَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِنِينَ » « 6 » يعنى هم‌چنين مىنماييم به ابراهيم باطن آسمانها و زمين را و از براى آنكه از جملهء « 7 » صاحبان يقين باشد . و ديگر آيه‌ها در اين معنا وارد شده ، بلى به دل احاطه به ذات خدا نمىتوان نمود هم‌چنان كه به چشم ادراك آن نمىتوان كرد ، بلكه به دل قدرى از عظمت او را مطّلع مىتوان شد و بَس . باب چهارم : در ذكر مرگ و كوتاه گردانيدن آرزوست خداى عزّ وجلّ فرموده : « كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ » « 8 » يعنى هر نفسى مرگ را مىچشد و اجرهاى شما در قيامت به تمام و كمال به شما خواهد رسيد . و هر كسى كه

--> ( 1 ) . بسيار / a بسيارى . ( 2 ) . a s - ترغيب . ( 3 ) . بر / a نيز . ( 4 ) . اعراف : 185 . ( 5 ) . نياورند / s نياريد . ( 6 ) . انعام : 75 . ( 7 ) . a s + جماعت . ( 8 ) . آل عمران : 185 .