صادق عليه السلام مروى است كه « 1 » در آيهء : « إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ » فرمودند : مراد از كباير گناهانى است كه خداى عزّ وجلّ واجب گردانيده بر آنها آتش جهنّم را « 2 » . و نيز از آن حضرت پرسيدند از گناهان كبيره ، فرمودند كه : هفت است : كفر به خدا . و كشتن آدمى . و عقوق پدر و مادر . و خوردن ربا بعد از آنكه حرمت آن را دانسته باشد . و خوردن مال يتيم از روى ظلم . و گريختن از جهاد . و بعد از آنى كه به بلاد اسلام هجرت « 3 » شده باشد از ميان ايشان بيرون رفتن و با كفّار « 4 » محشور شدن . شخصى به آن حضرت گفت : مال يتيم را به ناحقّ خوردن بزرگتر است يا ترك نماز كردن ؟ فرمودند : ترك نماز . پرسيدند : پس چون بود كه ترك نماز را از كبيره نشمرديد ؟ فرمودند : چه چيز بود كه اوّل گفتم « 5 » ، كه كفر باشد . و فرمودند : تارك الصَّلاة كافر است . و مراد آن حضرت كسى است كه ترك آن را بدون عذرى كرده باشد « 6 » . و از حضرت امام موسى كاظم عليه السلام پرسيدند از عدد كبيره ، در جواب نوشتند : كباير آن است كه خداى عزّ وجلّ بر آن وعدهء جهنّم فرموده و هركه از آن اجتناب كند صغيره‌اش آمرزيده خواهد بود . و هفت گناه است كه موجب آتش جهنّم است : نفسى را به حرام كشتن . و عقوق پدر و مادر . و خوردن ربا . و بعد از هجرت به دار اسلام به ميان كفّار رفتن . و زن پاك دامنى را تهمت زنا زدن . و مال يتيم خوردن . و از جهاد گريختن « 7 » .

--> ( 1 ) . a s - كه . ( 2 ) . الكافي 2 : 276 ح 1 . ( 3 ) . هجرت / a s متحرّك . ( 4 ) . با كفّار / a به انكار ! ( 5 ) . گفتم / m گفتيم . ( 6 ) . الكافي 2 : 278 ح 8 . ( 7 ) . الكافي 2 : 276 ح 2 . مشكاة الأنوار : 272 .