در حديث وارد شده كه : خوبى حجّ در خوش سخنى و اطعام طعام است و حجّ پسنديده جزايى به غير از بهشت ندارد « 1 » . و ديگر بايد كه غمگين نشود به خرج كردن و به « 2 » تلف شدن مال ، و يك درهم كه در حجّ صرف شود معادله با هفتصد درهم مىكند كه در راه خدا صرف شود . و بايد كه دل او آرميده و متوجّه ذكر خدا باشد و عظيم شمردن شعاير « 3 » خدا كه عبارت است از اعمال حجّ . و در نزد هر حركت « 4 » و سكونى متذكّر امرى از امور آخرت گردد كه مناسبت به آن عمل داشته باشد و بايد كه ترك زينت و آرايش كرده ، ژوليده مو و غبارآلود « 5 » باشد . و سزاوارآن است كه پياده برود اگر قادر باشد خصوصاً در ميان عبادتگاه‌ها ، در خبر وارد شده كه : خداى عزّ وجلّ عبادت كرده نشده به چيزى بهتر از پياده‌روى « 6 » . و قصد وى كم شدن خرج نباشد با وجود توانگرى كه در اين هنگام سوار شدن بهتر است - چنانچه در حديث وارد شده - خصوصاً كسى كه ضعيف گردد به پياده‌روى و بدخو شود و « 7 » در عبادت كوتاهى « 8 » نمايد . در خبر وارد شده : اگر سوار شويد در نزد من محبوبتر است زيرا كه به اين « 9 » قوّت بر دعا و عبادت زياد مىشود « 10 » . و حضرت امام حسن بن علىّ بن أبي طالب عليهما السلام پياده مىرفتند و شترها و بارها با آن حضرت كشيده مىشد « 11 » .

--> ( 1 ) . عوالي اللئالي 4 : 330 ح 117 . ( 2 ) . a s - به . ( 3 ) . شعاير / a شعار بر . ( 4 ) . حركت / a s حركتى . ( 5 ) . آلود / a s آلوده . ( 6 ) . تهذيب الأحكام 5 : 12 ح 30 . ( 7 ) . a - و . ( 8 ) . كوتاهى / a كاهلى . ( 9 ) . a + نحو . ( 10 ) . الكافي 4 : 456 ح 5 . تهذيب الأحكام 5 : 12 ح 32 . ( 11 ) . الكافي 4 : 455 ضمن ح 1 . كتاب من لا يحضره الفقيه 2 : 219 ح 2219 .