است در نفس و مال و عبادتهاى بدنى شكر نعمت « 1 » بدن است و عبادتهاى مالى شكر نعمت مال است . و چه خسيس است كسى كه ملاحظه كند فقيرى را كه روزى بر وى تنگ شده و محتاج به اوست و مَع هذا نفس آن كس اين مقدار جود نكند كه شكر نعمت خدا را در غنى بودن از سؤال بجاى آورد . فصل [ آداب منفق ] سزاوار از براى انفاق كننده آن است كه غنيمت شمارد فرصت را هرگاه رغبتى در باطن به خير به هم رسد ؛ زيرا كه اين از جانب فرشته است و دل مؤمن ميان دو انگشت از انگشتان خداى عزّ وجلّ است و تغيير در آن بسيار زود مىشود . و شيطان آدمى را وعدهء پريشانى مىدهد و امر به قبيح و منكر مىكند و بعد از « 2 » خاطر ملكى خاطر شيطانى حاصل « 3 » مىشود ، پس بايد كه به خاطر ملكى مبادرت نموده غنيمت شمارد . و ديگر سزاور آن است كه محتاج نسازد فقير را به سؤال كردن « 4 » . در حديث وارد شده كه : انفاق بعد از سؤال به عوض آبرويى است كه سائل فروخته و آنچه گرفته قيمت آن است و اين معروف نيست . و ديگر « 5 » سزاوار آن است كه از براى انفاق نامعلوم وقتى فاضل تعيين نمايد ، مثل ماه رمضان و خصوصاً دههء آخر آن ماه و مثل ذي الحجّة و « 6 » خصوصاً دههء اوّل آن و روز غدير . و ديگر سزاوار آن است كه انفاق سنّتى « 7 » را پنهان كند به حيثيّتى كه دست چپ او نداند آنچه را دست راست مىدهد و اين كنايه است از مبالغه در پنهان داشتن .

--> ( 1 ) . s + است ! ( 2 ) . a s + آن . ( 3 ) . a - حاصل . ( 4 ) . s a + و . ( 5 ) . ديگر / a ديگرى . ( 6 ) . s a - و . ( 7 ) . يعنى انفاقى كه از روى استحباب بوده باشد .