و تعبير از اين نماز در قرآن مجيد به ذكر خدا شده و در ميان نمازها آن را « 1 » تخصيص به ذكر داده ، چنانچه فرموده : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا نُودِيَ لِلصَّلاةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلى ذِكْرِ اللَّهِ وَ ذَرُوا الْبَيْعَ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ » « 2 » يعنى اى « 3 » جماعت مؤمنان ! هرگاه در روز جمعه ندا شود به نماز بشتابيد به سوى ذكر خدا - كه نماز است - و خريد و فروش را واگذاريد كه از براى شما بهتر است اگر دانيد . و « 4 » در اين آيهء شريفه تنبيه و تأكيد بسيار واقع شده و كسى كه نصيبى از معانى دارد به آن آگاه مىشود . و از مهم‌ترين رمزها تعبير از نماز به ذكر خدا كردن است ؛ زيرا كه در اين تنبيهى « 5 » است كه غرض اقصى از نماز ذكر خداست « 6 » در دل و « 7 » عظمت او را در دل « 8 » حاضر گردانيدن « 9 » . و سرّ آنكه « 10 » نماز نهى از قبايح و منكرات مىكند اين و امثال اين است . و اين هنگامى تمام مىشود كه توجّه تمامى به خداى عزّ وجلّ نموده ، ملاحظه كند عظمت او را . و اين ذكر اكبر و ذكر كثير « 11 » است - چنانچه در بعضى از تفاسير مذكور است - چه جاى آنكه مطلق ذكر باشد . پس البتّه واجب است كه اهتمام به اين نماز بورزد زياده از ساير نمازها و مهيّا و مستعدّ شود از براى لقاى خداى عزّ وجلّ و ايستادن در برابر او و بستن كمر در خدمت او و بهره‌مند شدن [ m . b 110 ] به خطاب با وى بعد از آنى كه اتيان به مقدّمات نماز نموده وظايف آن روز را بجاى آورده باشى از « 12 » پاكيزه كردن بدن و استعمال بوى

--> ( 1 ) . a - را . ( 2 ) . جمعه : 9 . ( 3 ) . اى / s a آن . ( 4 ) . s - و . ( 5 ) . تنبيهى / a تنبيه . ( 6 ) . a s + كه . ( 7 ) . a - و . ( 8 ) . a - در دل . ( 9 ) . گردانيدن / s a گردان . ( 10 ) . آنكه / s a اينكه . ( 11 ) . كثير / s كبير . ( 12 ) . از / s a در .