باشد به خداى عزّ وجلّ و مناجات او فرح نمىدارد . و همّت آدمى با چيزى است كه چشم او به آن روشن است ، پس اگر چشم روشنى او در دنياست همّت او البتّه منصرف به دنياست . و مَع هذا سزاوار نيست « 1 » كه ترك مجاهده نمايد و قلب را متوجّه نماز نسازد و اسبابى كه او را مشغول مىسازد كم نگرداند . و دواى نافع اين است و از بس كه تلخ است ناگوار طبعهاست و علّت مُزمن شده و مرض دشوار گرديده ، تا آنكه بزرگان دين سعى مىنمودند كه دو ركعت نماز بگزارند و در آن اثنا خيال ايشان متوجّه امور دنيوى نشود از اين عاجز بودند ، پس امثال ما را در اين چه طمع باشد « 2 » ! و كاشكى بعضى از نماز ما يا ثلثى از آن سالم مىماند از وسواس تا از آن قومى مىبوديم كه عمل صالحى با عمل بدى خلط نموده‌اند . و مُجملًا همّت دنيا و همّت « 3 » آخرت در دل مثل آبى است كه در قدحى ريخته شود كه در آن سركه باشد و به قدر آنچه آب داخل مىشود « 4 » البتّه سركه بيرون مىرود و هر دو با يكديگر جمع نمىشوند . فصل [ چيزى كه در هنگام شنيدن اذان بايد در دل حاضر كرد ] هرگاه نداى مؤذّن را بشنوى هَول نداى روز قيامت را در دل خود حاضر گردان و به ظاهر و باطن مترصّد اجابت و مسارعت باش ؛ زيرا كه گروهى كه به سرعت به سوى اين ندا مىشتابند آن كسانيند كه در روز عَرض اكبر به لطف خوانده خواهند شد ، پس دل خود را بر اين ندا عرض كن و هرگاه او را از فرح و شكفتگى ممتلى و به رغبت به مبادرت آراسته مىيابى ، پس « 5 » بدان كه در روز قيامت نداى بشارت و رستگارى به تو خواهد آمد . و از براى اين بود كه حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمودند : اى

--> ( 1 ) . نيست / a اين است ! ( 2 ) . a - باشد . ( 3 ) . s - همّت دنيا و همّت . ( 4 ) . s + و . ( 5 ) . m - پس .