معنوى و قرب روحانى ، چنانچه در حقّ بعضى از آنها كه اين صفت « 1 » دارند فرموده : « وَ إِنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفى وَ حُسْنَ مَآبٍ » « 2 » يعنى به درستى كه او را نزد ما نزديكى « 3 » و بازگشت خوبى است . حضرت أميرالمؤمنين عليه السلام فرمودند : خداوندا ! عبادت نمىكنم تو را از ترس آتش و از طمع در بهشت ، بلكه تو را سزاوار « 4 » عبادت يافته‌ام پس تو را عبادت كرده‌ام « 5 » . و هركه از خدا غير اين ندانسته باشد كه خداست و صانع عالَم و قادر و قاهر و عالِم است و اينكه بهشتى دارد كه مطيعان را به آن بهره‌مند مىگرداند و جهنّمى دارد كه عاصيان را به آن معذّب مىسازد و عبادت او مىكند تا بهره‌مند به بهشت شود يا از جهنّم نجات يابد ، البتّه خداى عزّ وجلّ او را به عبادت و طاعتش داخل بهشت مىگرداند و از جهنّم نجات مىدهد چنانچه از اين خبر داده در بسيارى از قرآن . پس ثابت شد كه به هر كسى چيزى مىرسد « 6 » كه نيّت آن دارد . و گوش مدار به سخن بعضى كه به بطلان عبادت رفته‌اند هرگاه قصد از كردن آن تحصيل ثواب يا خلاصى از عقاب باشد . و اين گمان را از آن جهت كرده‌اند كه اين قصد را منافى يافته‌اند با اخلاصى كه عبارت است از ارادهء محض جناب الهى نمودن و بَس . و گمان كرده‌اند كه هركه اين قصد كند قصد او جلب منفعت به خود يا دفع مضرّت از خود است نه ارادهء محض جناب الهى . و اين سخن از كسى ناشى شده كه معرفت به حقيقت تكليفات و مراتب مردمان در آن و معرفت به معناى نيّت و حقيقت آن نداشته باشد ، بلكه نداند كه نيّت عبارت است از برانگيخته شدن نفس و ميل و توجّه آن به

--> ( 1 ) . صفت / a منفعت ! ( 2 ) . ص : 25 . ( 3 ) . نزديكى / s a نزديك . ( 4 ) . s - عبادت نمىكنم تو . . . سزاوار . ( 5 ) . عوالي اللئالي 1 : 404 ح 63 . ( 6 ) . مىرسد / s a مىدهد .