صاحب ايمان وثوقى بر اسباب نداشته باشد و توكّل او بر خدا باشد و بَس . و « 1 » كمال ايمان از براى صاحبان علم مكنون مىباشد مثل پيغمبران و اوليا ، امّا اين فضلى است از جانب خدا « 2 » و به هركه « 3 » خواسته باشد عطا مىكند . حضرت « 4 » امام زين العابدين عليه السلام فرمودند : تمامى خير را در قطع طمع از مردم مىدانم . و هركه امّيد به مردم نداشته باشد و كار خود را در هر باب به خدا واگذارد خداى عزّ وجلّ مهم‌سازى او را در هر باب مىكند « 5 » . و حضرت امام محمّد باقر عليه السلام فرمودند : بد بنده‌اى است آن بنده كه طمع او را به همه‌جا مىكشاند . و بد بنده‌اى است آن بنده كه رغبت به چيزها او را خوار مىگرداند « 6 » . و حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمودند : شرف مؤمن در برخاستن شب است به عبادت و در استغنا از مردم ورزيدن « 7 » - « 8 » . باب ششم : در صدق و اداى امانت است و ادنى مرتبهء صدق آن است كه در هر حال در قول صادق باشد . و كمال اين در آن است كه بدون ضرورتى هرگز كنايه نگويد از ترس آنكه مبادا غلط فهميده شود و در دل صورت دروغى نقش ببندد و رعايت راستى با خداى عزّ وجلّ بايد نمود ، پس هركه « 9 » به زبان گويد كه تمامى روى دل را به جانب خدا كرده‌ام در دعاى « وجّهتُ وجهي لِلّه » و حال آنكه در دل او غير خدا باشد ، يا آنكه گويد كه : تو را عبادت مىكنم و بَس در

--> ( 1 ) . a s - و . ( 2 ) . فضلى است از جانب خدا / a افضل است و از جانب خداست . ( 3 ) . كه / a كس . ( 4 ) . حضرت / s و حضرت . ( 5 ) . الكافي 2 : 148 ح 3 . مشكاة الأنوار : 226 . ( 6 ) . الكافي 2 : 320 ح 2 . ( 7 ) . از مردم ورزيدن / a ورزيدن از مردم . ( 8 ) . الكافي 2 : 148 ح 1 . ( 9 ) . m - پس هركه .