و به حضرت موسى فرمودند : « فَأَسْرِ بِعِبادِي لَيْلًا » « 1 » يعنى سَير كن با بندگان من در شب . و مقصود از رفتن در شب « 2 » از چشم دشمنان پنهان بودن است تا دفع ضرر ايشان بشود . و حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله به اعرابى كه شترش « 3 » را سر داده بود و مىگفت : توكّل بر خدا كرده‌ام ، فرمودند : پاى آن را به رشته ببند و بعد از آن توكّل بر خدا كن « 4 » . و ديگر چيزها وارد شده . و روايت است كه : زاهدى ترك شهرها كرد « 5 » و در دامن كوهى اقامت نمود و گفت : از هيچ كس چيزى سؤال نمىكنم تا روزىِ من از جانب خدا به من برسد . و هفت روز صبر كرد و نزديك شد كه بميرد و « 6 » روزى به آن نرسيد . و دعا كرد و گفت : خداوندا ! اگر مرا زنده خواهى داشت روزىاى كه قسمت من كرده‌اى به من برسان و الّا قبض روح مرا بكن . پس وحى به وى آمد كه : به حقّ عزّت و عظمت خود قسم مىخورم كه روزى به تو نمىدهم تا داخل شهرها شوى و در ميان شهرها سكنى نمايى « 7 » . بعد از آن داخل شهرى شد و در آنجا اقامت نمود و شخصى طعامى از براى وى آورد و ديگرى آبى آورد و تناول نمود و در اين باب چيزى چند در خاطر او خطور كرد ، پس وحى به وى آمد كه : مىخواستى به زهد در دنيا حكمتِ مرا باطل كنى ، آيا ندانسته‌اى « 8 » كه من اگر بندهء خود را به دست بندگان روزى بدهم محبوبتر است در نزد من از آنكه « 9 » به دست قدرت خود به وى روزى برسانم ؟ !

--> ( 1 ) . دخان : 23 . ( 2 ) . s + و . ( 3 ) . شترش / s شترى . ( 4 ) . مشكاة الأنوار : 551 . سنن الترمذي 4 : 76 ح 2636 . ( 5 ) . كرد / a كرده . ( 6 ) . a - و . ( 7 ) . a s + و . ( 8 ) . ندانسته‌اى / s a ندانستى . ( 9 ) . s - از آنكه .