تا كور شدند و خداى تعالى [ m . b 80 ] او را بينا گردانيد . چون مرتبهء چهارم شد وحى فرستاد خداى عزّ وجلّ به وى : تا به كى اين حالت خواهى داشت ؟ اگر گريهء تو از ترس آتش جهنّم است تو را امان دادم و اگر از براى شوق به « 1 » بهشت است بهشت را به « 2 » تو مباح گردانيدم . پس حضرت شُعيب فرمودند « 3 » : خداوندا ! تو مىدانى كه گريهء من نه از ترس جهنّم و نه از شوق بهشت است ، و ليكن محبّت تو در دل من جا كرده و صبر نمىتوانم كرد تا تو را ببينم . پس وحى به وى آمد : هرگاه اين چنين است از براى همين به زودى كليمِ خود موسى بن عمران را خادم تو مىگردانم « 4 » . و حضرت أمير المؤمنين عليه السلام در بعضى از دعاها فرمودند : مرا چنان انگار - اى خدا و سيّد و مولا و « 5 » پروردگار من - كه صبر كردم بر عذاب تو ، امّا چگونه صبر كنم بر مفارقت تو ؟ ! و حضرت امام حسين عليه السلام در دعاى عرفه فرمودند : تو آن خدايى كه زايل گردانيده‌اى اغيار را از دلهاى دوستان خود تا آنكه غير تو را دوست ندارند و پناه به غير تو نبرده‌اند . و فرمودند : اى آن خدايى كه چشانيده‌اى شيرينى انس را به دوستان خود ! پس در برابر تو ايستاده‌اند « 6 » در حالتى كه تملّق و افتادگى مىكنند . و در مناجات انجيليّه كه منسوب است به حضرت سجّاد عليه السلام وارد شده كه فرمودند : به حقّ عزّت تو قسم مىخورم كه البته به تحقيق تو را دوست دارم

--> ( 1 ) . a s - به . ( 2 ) . به / a بر . ( 3 ) . فرمودند / a عرض كرد . ( 4 ) . علل الشرائع 1 : 57 ح 1 . ( 5 ) . s - و . ( 6 ) . ايستاده‌اند / s a ايستادند .