فرمودند كه : به تحقيق از خدا ترسيده‌اى چنانچه بايد ترسيد . و به درستى كه خداى عزّ وجلّ فخر مىكند با اهل آسمان به تو . بعد از آنْ آن حضرت به اصحاب خود فرمودند « 1 » : اى گروه حاضران ! نزديكِ اين مرد رويد تا از براى شما دعا كند . پس صحابه پيش رفتند و آن مرد دعا به ايشان كرد و گفت : خداوندا ! جمع كن امر ما را بر هدايت و تقوا را توشهء ما گردان و بهشت را مأواى ما كن « 2 » . و حديث بهلول كفن دزد حديثى است مشهور و در كتاب عرض المجالس مذكور « 3 » . و « 4 » حضرت امام محمّد باقر عليه السلام فرمودند كه : حضرت أمير المؤمنين سلام اللَّه عليه نماز صبح را با مردم گزاردند و هنگامى كه فارغ شدند « 5 » مردم را موعظه كردند و گريستند و مردم را از ترس خدا گريانيدند و بعد از آن فرمودند : آگاه باشيد به حقّ خدا قسم مىخورم كه مىشناسم جماعتى را كه در زمان پيغمبر صلى الله عليه و آله بودند و صبح و شام مىكردند در حالتى كه موهاى ايشان پريشان و روها غبارآلود و شكمها خالى از طعام بود و ميان پيشانىِ آنها شبيه بود به زانوى شتر . و شبها را در عبادت خدا به روز مىآوردند ؛ گاهى در سجده و گاهى ايستاده بودند و به نوبه گاهى پيشانى در زمين مى گذاشتند و گاهى قدمها را و راز « 6 » مىگفتند با خدا در خلاصى از آتش جهنّم . و به حقّ خدا قسم مىخورم كه ايشان را به اين حالت ديدم و « 7 » مَع هذا از خدا ترسان و بر نفسِ خود لرزان بودند « 8 » .

--> ( 1 ) . a - كه . ( 2 ) . أمالي الصدوق : 420 ح 26 . ( 3 ) . نگر : أمالي الصدوق : 97 ح 3 . ( 4 ) . a - و . ( 5 ) . شدند / m شدن . ( 6 ) . و راز / a دراز مىكردند و ! ( 7 ) . s a - و . ( 8 ) . الكافي 2 : 235 ح 21 .