كه : اى موسى ! نيافريده‌ام خلقى محبوبتر از بندهء مؤمن « 1 » . و به درستى كه مبتلا مىسازم او را به چيزى كه از براى او بهتر است و دور مىسازم از آن چيزى را كه از براى او بهتر است و من داناترم به آنچه صلاح بندهء « 2 » من در آن است . پس بايد كه « 3 » صبر كند بر بلاى من و شكر نعمتهاى مرا بجاى « 4 » آورد و به قضاى من راضى شود تا بنويسم اسم او را در نزد خود از صدّيقان هرگاه عمل كند به رضاى من و فرمانبردار من « 5 » باشد « 6 » . و حضرت امام موسى كاظم عليه السلام فرمودند : سزاوار از براى كسى كه از جانب خدا چيزها را فهميده و دانسته آن است كه دور نشمرد رسيدنِ روزى را كه خدا « 7 » تقدير كرده و گمان بد به خدا نبرد « 8 » در آنچه تقدير كرده « 9 » . و فايدهء رضا در دنيا فارغ بودن دل است از براى عبادت و از غمها و محنتها در راحت بودن و فايدهء آن در آخرت خوشنودى خداست و خلاصى از غضب آن ، به تحقيق كه خداى تعالى فرموده : هركه راضى به قضاى من نشود و صبر نكند بر بلاى من بايد كه خدايى غير من از براى خود طلب كند « 10 » . و طريق تحصيل رضا آن است كه بداند كه « 11 » آنچه خداى عزّ وجلّ از براى او تقدير كرده اصلح است به حال او هرچند عقل وى به كنه او نرسد . و بداند كه غمگين شدن فايده نمىبخشد و آنچه مقدّر شده تغيير نخواهد يافت زيرا كه آنچه مقدّر شده « 12 » خواهد شد « 13 » و آنچه مقدّر نشده نخواهد شد . و حسرت بر گذشته خوردن و تدبير

--> ( 1 ) . مؤمن / s a من . ( 2 ) . a s + مؤمن . ( 3 ) . a s - كه . ( 4 ) . بجاى / s a بجا . ( 5 ) . m - من . ( 6 ) . الكافي 2 : 61 ح 7 . التوحيد : 405 ح 13 . أمالي المفيد : 93 ح 2 . أمالي الطوسي : 238 ح 13 . ( 7 ) . خدا / a خداى . ( 8 ) . s a + و ! ( 9 ) . الكافي 2 : 59 ح 9 از امام رضا عليه السلام . قرب الإسناد : 374 ح 1330 . تحف العقول : 408 . ( 10 ) . التوحيد : 371 ح 11 . روضة الواعظين : 30 . ( 11 ) . s a - كه . ( 12 ) . s - تغيير نخواهد . . . شده . ( 13 ) . a - شد .