كردن در جايى كه از شرم و روى مردم ردّ نتواند نمود ضربتى است بر دل « 1 » به تازيانه و « 2 » در پيش خدا فرقى ميانهء « 3 » زدن باطن و زدن ظاهر نيست از براى آنكه باطن نزد خدا ظاهر است . و هم‌چنين اگر عطايى كند به سايلى از ترس زبان او « 4 » يا « 5 » از شرّ بدگويى در نزد ظالمى آن نيز بر آن كس حرام است . فصل [ در اينكه از مغروران اهل ذكر و اهل تصوّف هستند ] و از مغروران قوميند كه ايشان را اهل ذكر و اهل تصوّف مىنامند و از براى خود دعواى برائت از ساختگى و تكلّف مىنمايند ، جامه‌هاى پاره پاره مىپوشند و بر دور يكديگر مانند حلقه مىنشينند و ذكرها اختراع مىكنند و به نغمه شعرها مىخوانند و كلمهء توحيد را به آواز بلند مىگويند و راهى به علم و معرفت ندارند و آوازها مانند آواز الاغ مىكنند و رقص مىنمايند و دست مىزنند و خوض در فتنه‌ها مىنمايند و اخذ به بدعتها نموده ترك سنّتها مىكنند و به آواز بلند خدا را مىخوانند و فريادهاى رسوا « 6 » مىكنند . و بعضى از آنها دعواى علم و « 7 » معرفت و « 8 » مشاهدهء معبود و مجاوزت از مقام محمود و ملازمت حقّ در عين شهود مىنمايند ، امّا از اين امور به غير از اسم آنها چيزى ندانسته و سخنانى چند كه معناى محصّلى ندارد به هم بافته « 9 » در نزد احمقان استعمال مىكند « 10 » ، گويا سخن از وحى مىگويد و از آسمان خبر مىدهد . و ملاحظهء اصناف [ m . b 67 ] عبّاد و علما را به نظر حقارت مىنمايد و در شأن عابدان

--> ( 1 ) . a s - ضربتى است بر دل . + و . ( 2 ) . s a - و . ( 3 ) . ميانهء / a s ميان . ( 4 ) . s + را . ( 5 ) . يا / a را . ( 6 ) . رسوا / s m رسواء ! ( 7 ) . m - و . ( 8 ) . و / a با . ( 9 ) . s a + و . ( 10 ) . مىكند / s a مىكنند .