حضرت أمير المؤمنين سلام اللَّه عليه « 1 » فرمودند : اگر مردى فرا گيرد تمام آنچه در روى زمين است و مراد آن رضاى خدا باشد زاهد خواهد بود . و اگر تمام روى زمين را واگذارد و مرادش رضاى خدا نباشد زاهد نخواهد بود . و « 2 » اگر كسى سؤال كند : توانگرى به نيّت استعانت بر عبادت بهتر است يا پريشانى به نيّت فارغ بودن از براى عبادت ؟ جواب گوييم كه : بهترين « 3 » اين دو آن است كه بنده را از ياد خدا مشغول نسازد ، پس « 4 » اگر پريشانى باز دارد او را از خدا توانگرى در حقّ آن اولى خواهد بود ، و اگر توانگرى باز دارد او را از ياد خدا درويشى در حقّ آن اولى خواهد بود . و سبب در اين آن است كه فضيلت فقر و غنا به حسب عدم تعلّق قلب است به مال ، پس اگر هر دو در اين مساوى باشند درجهء آنها مساوى خواهد بود ، امّا اين « 5 » مقامى است كه قدمها در اينجا مىلغزند « 6 » و موضع فريب است از براى آنكه بسيار مىباشد كه توانگر گمان مىكند كه دل به مال نبسته ، امّا محبّت آن در باطنش پنهان است و شعورى به آن ندارد و وقتى مطّلع بر آن مىشود كه آن مال مفقود شود « 7 » ، پس بايد كه تجربهء خود را بكند . و اين حالى است كه جميع توانگران دارند مگر انبيا و اوليا . و هرگاه معلوم شد كه اين محال يا دور از كار است پس عَلَى الإطلاق مىگوييم كه : پريشانى از براى همهء مردم اصلح و اولى است از براى آنكه علاقهء فقير « 8 » و انس او به دنيا در غالب اوقات ضعيف‌تر مىباشد و به قدر ضعفِ علاقه ثواب تسبيحات

--> ( 1 ) . سلام اللَّه عليه / a s عليه السلام . ( 2 ) . s a - و . ( 3 ) . بهترين / s بهتر . ( 4 ) . پس / a و . ( 5 ) . اين / a در اينجا . s در اين . ( 6 ) . مىلغزند / a مىلغزد . ( 7 ) . a s - كه آن مال مفقود شود . ( 8 ) . فقير / a فقر .