قدرت بر آن داشت . و بهترين احوال صاحب مال آن مىباشد كه تنعّم به دنيا مىكند و خود را بر آن عادت مىدهد و الفتى به تنعّم گرفته محبوب وى مىشود و صبر بر ترك آن نمىتواند كرد . و بعضى از تنعّمها او را به بعضى ديگر مىكشاند و هرگاه انس بسيار به آن گرفت از راه كسب حلال به آن نمىتواند رسيد پس ناچار مرتكب شبهه‌ها مىشود و خوض مىكند در خودنمايى و مساهله در دين و دروغ گفتن و نفاق داشتن و ساير خُلقهاى بد تا آنكه امر دنياش « 1 » نظامى داشته باشد و تنعّم كردن بر وى آسان شود ، زيرا كه هركه مالش بسيار است احتياج آن به مردم بسيار مىشود و هركه به مردم محتاج باشد ناچار با « 2 » ايشان نفاق مىورزد و در طلب رضاى ايشان نافرمانى خدا « 3 » مىكند . و اگر از آفت اوّل - كه ارتكاب محرّمات باشد - سالم بماند از اين آفت سالم نمىماند . و از آفتهايى كه از احتياج به مردم به هم « 4 » مىرسد دشمنى و دوستى است ، و از اين ناشى مىشود حسد و كينه و ريا و كبر و كذب و غيبت و سخن چينى و ساير معصيتها كه مخصوص دل و زبان است و البته از اينها تعدّى به ساير اعضا مىكند و تمامى اينها از شومى مال و احتياج به حفظ و اصلاح آن است . و آفت سيُم : - و آن آفتى است كه هيچ كس منفك از آن نمىباشد « 5 » - آن است « 6 » كه اصلاح مال باز مىدارد « 7 » از ياد خدا و هرچه بنده را از « 8 » خدا بازدارد زيان است . و از براى اين است كه حضرت عيسى عليه السلام فرمودند كه : در مال سه آفت است : يكى آن

--> ( 1 ) . دنياش / a دنيايش . ( 2 ) . با / a به . ( 3 ) . a + را . ( 4 ) . a - به هم . ( 5 ) . نمىباشد / a نمىشود . ( 6 ) . s - از آن نمىباشد آن است . ( 7 ) . a + آدمى را . ( 8 ) . a + ياد .