عظيمى « 1 » تصوّر نموده « 2 » به كرده‌هاى خود مىبالد و مىنازد ، گويا كه در عملها ناز و عشوه مىكند . و هم‌چنين گاه مىباشد « 3 » به شخصى چيزى عطا مىكند و آن را عظيم مىشمرد و منّت بر آن كس مىگذارد و « 4 » صاحب عجب مىگردد . و اگر چنانچه او را نيز خدمت فرمايد يا آنكه تكليفات شاقّه نمايد و توقّعات بىاندازه داشته باشد و استبعاد نمايد از آنكه مطالب او را سرانجام نداده صاحب ادلال خواهد بود . در قرآن مجيد در معرض مذمّت و انكار اين آيه نازل شد « 5 » : « وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ » « 6 » يعنى در روز جنگ حنين بسيارىِ عدد شما را به عجب درآورد « 7 » و تكيه بر « 8 » آن نموده از استمداد خداوندگار غافل گرديده شكست خورديد « 9 » . و در موضعى ديگر وارد شده : « وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ مانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللَّهِ فَأَتاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا » « 10 » يعنى گمان بردند قبيلهء بنى نضير كه حصارها و قلعه‌هاى ايشان مانع خواهد بود از آمدن عذاب الهى ، پس عذاب خداى تعالى « 11 » بر ايشان نازل شد « 12 » از آنجا كه گمان نداشتند . و نيز در قرآن واقع شده : « وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً » « 13 » يعنى كارهاى بد مىكنند و گمان مىبرند كه بسيار خوب مىكنند . و اين حالت نيز به عجب به عمل برمىگردد .

--> ( 1 ) . نزد خداى عزّ وجلّ منزلت عظيمى / s a منزلت عظيمى نزد خداى تعالى . ( 2 ) . s a + و . ( 3 ) . s a + كه . ( 4 ) . s a - و . ( 5 ) . شد / s a شده . ( 6 ) . توبه : 25 . ( 7 ) . درآورد / s a درآورده . ( 8 ) . بر / a s به . ( 9 ) . خورديد / s خورده . ( 10 ) . حشر : 2 . ( 11 ) . a - ى تعالى . ( 12 ) . شد / m شده . ( 13 ) . كهف : 104 .