السيد نعمة الله الجزائري ( مترجم : فاطمه مشايخ )

52

النور المبين في قصص الأنبياء والمرسلين ( بضميمه زندگانى چهارده معصوم " ع " ) ( فارسى )

آمادگى داشته باشند ، وقتى كه نقباء به بلاد عمالقه نزديك شدند مردى از عمالقه آنها را ديد و هر دوازده مرد را با دست خود بلند كرد و آنها را به نزد سلطانشان برد و گفت : اينها قوم موسى هستند ، آيا اجازه مىدهى پاى خود را روى آنها بگذارم و هلاكشان سازم ؟ امّا سلطان گفت : آنها را رها كن تا به نزد صاحبشان باز گردند و آنچه را ديده‌اند به او خبر دهند ، آنگاه نقباء از او طلب توشه راه كردند ، او يك زين را بر گاو نرى نهاد و به آنها داد كه نصف آن زنى خالى از دانه و خوراك بود و آنها آن نصف خالى را روى نصفهء پر قرار داده و در شب در نيمه خالى مىخوابيدند و در روز آن نيمه خالى پوشش آنها بود ( يعنى آنقدر زين عمالقه بزرگ بوده است ) پس قوم موسى به نسبت عمالقه خلقتشان مستوى و معتدل نبوده و عمالقه نيز در مقايسه با آنها غير معتدل بوده‌اند ، همين طور اخبار وارده در بارهء حور العين و پسران بهشتى حكايت مىكنند كه اگر آنها در دنيا بودند هر آينه خلقتشان در مقايسه با ما غير معتدل و نامتناسب بود .