بسيار مغلوط در متن عربى با عنوانهاى شگرف به خط ميرزابيك بن حسن حسينى گونابادى كه در 20 ع 2 / 1009 در فيضاباد محولات نوشته است و بايد از اين نويسنده كه خود دربارهء خويش ميگويد : « فى الجمله وجود ناسخ در حفظ مؤلف دخلى دارد » بسيار سپاسگزار باشيم و بدرخواست او بر او رحمت بفرستيم ، چه گويا اين نسخهء نوشتهء او تنها و يگانه نسخهء جهان است از اين كتاب بسيار سودمند خواجهء طوسى پس بايد از غلطهاى او درگذريم و قصور او را ببخشيم . اين نسخه از آغاز يك صفحه‌اى افتاده و در تجليد هم بابها پس و پيش شده است و در ميان باب 2 ( ص 17 چاپى ) هم افتادگى دارد كه گويا بيش از يك برگى نباشد . از اين نسخه رويهم‌رفته 155 برگ مانده است در هر صفحه‌اى 21 سطر باندازهء وزيرى در كاغذ سپاهانى با جلد تيماج زرد ضربى . آقاى مدرس رضوى در سرگذشت خواجهء طوسى ( ص 5 و 81 و 302 و 304 ) از همين نسخه ياد كرده است . من در تصحيح اين نسخه چنان كه ياد كرده‌ام از چندين كتاب كمك گرفتم و با رنجى بسيار توانستم اين متن را آنچنانكه ديده مىشود آمادهء چاپ سازم و ميدانم كه در بسيارى از جاها به آنچه درست بايد باشد رهبرى نشدم و در برخى از جاها هم در چاپ غلطهائى رخ داده است كه بيشتر آنها را خواننده با نخستين نگاه درمىيابد ، و آنچه مهم است در غلطنامه ياد كرده‌ام . نسخهء اصل گرچه معرب بوده است ولى نويسنده در اعراب گذارى هيچ دقتى بخرج نداده و غلطهاى آشكار كرده است و اگر متون ديگر نمىبود در بسيارى از جاها تصحيح اين متن ممكن نميشده است * * * 2 - ترجمهء ادب وجيز طوسى كه در تهران در چاپخانهء مجلس بسال 1312 خ بكوشش سيد عبد الرحيم خلخالى با ديباچهء عباس اقبال بچاپ رسيده است .