ص 21 بند 25 : ردى است بر منكر اصل تعليم و قاعدهء تسليم كه از نشانه‌هاى آئين شيعى سبعى و اثنا عشرى است . در بصائر صفار ( جزو 10 باب 21 ) مانند آن ديده مىشود . ص 22 بند 27 : الحكمة الخالدة ص 367 - در س 2 اين بند بخوانيد : استكمالان : استكمال طبيعى و استكمال نطقى . ص 23 بند 29 : طهارة الاعراق ص 451 - اخلاق ناصرى ص 156 . ص 23 بند 30 : الحكمة الخالدة ص 150 . ص 23 بند 21 : در اين بندها اشاره است بعصمت كه در آئين شيعى در امام بايد باشد و خواجهء طوسى را گفتاريست در اين باره ( مدرس ص 289 ) كه از روى نسخهء ش 11 / 871 دانشگاه گ 136 ر در اينجا مىبينيم : « فائدة من فوائده ( العلامة الطوسى ) طاب ثراه بسم اللّه الرحمن الرحيم و به نستعين . العصمة ، هى ان يكون العبد ، قادرا على المعاصى ، غير مريد لها مطلقا . و عدم ارادته او وجود صارفة ، يكون من اللّه ، تعالى ، لطفا فى حقه . فهو لا يعصى اللّه ، لا لعجزه ، بل لعدم ارادته ، او لكون صارفة غالبا على ارادته . فوقوع المعصية منه ، ممكن بالنظر الى قدرته ، و ممتنع بالنظر الى عدم ارادته ، او لكون صارفة غالبا على ارادته » اين گفتهء خواجه از گفتار سيد مرتضى كه عصمت لطف خدايى است گرفته شده است . اين گفتهء سيد در پايان كلمات المحققين ( جلد 2 چاپ 1315 ) ديده مىشود . طوسى در رسالهء امامت ص 20 و تجريد مقصد 5 مسئلهء 2 ( ص 228 شرح تجريد حلى ) و فصول ص 38 و قواعد العقائد ص 71 از عصمت گفتگو داشته است .