محمدت و مذمت و تحسين و تهجين كسى خوض نپيوندى . ( 50 ) اى پسر ! بدانكه هر كه درويش شود ناصحان او را متهم كنند ، و دوستان [ و اهل عنايت ] را ظن در حق او بد شود ، و گناه و جريمت او مستور و مخفى ندارند ، كه درويش محل تهمت و سوء [ 39 ر ] الظن باشد ، و مردمان شجاعت درويش را بحماقت نام برند ، و سخاوت او را بر افساد و بىتدبيرى « 1 » حمل كنند ، و حلم او را ضعف پندارند ، و وقار و ثبات او را بلادت شمارند ، و فصاحت و ذلاقت او را هذر و هذيان خوانند ، و كم سخنى و خاموشى [ او ] را گنگى و بسته زبانى دانند ، ( شعر : ) و ما احد عن « 2 » السن النّاس سالما * و لو انّه ذاك النّبىّ المطهّر فان كان مقداما يقولون : اهوج « 3 » * و ان كان مفضالا يقال : مبذّر و ان كان سكّيتا يقولون : ابكم * و ان كان منطيقا يقولون : مهذر و ان كان صوّاما و باللّيل قائما * يقولون : زرّاق يرائى و يمكر

--> ( 1 ) - خ : اسراف وى . ( 2 ) - خ : من . ( 3 ) - خ : احوج .