خوش آمد جايز دارى ، و در كارى كه استعجال واجب باشد بتأخير راضى شوى ، و بداعيهء غفلت و كسالت ، مهم امروز را با فردا گذارى ، و هر كار « 1 » كه از تو فايت گشت و فرصت از دست بشد ، در طلب آن تعب بىفايده تحمل مكن و ترك آن گير . و آنچه هنوز فوت نشده باشد ، و عنان اختيار بدست داشته باشى ، و بانجاح سعى واثق و فسح امل ، از [ مزاولت و ] تحصيل آن اجتناب منماى ، و عجز و ضعف به خود راه مده ! ( شعر ) : يرى الجبناء ان العجز حزم « 2 » * و تلك خديعة الطّبع اللّئيم اذا ما كنت فى امر « 3 » مروم * فلا تقنع بمادون النّجوم فطعم الموت فى امر صغير « 4 » * كطعم الموت فى امر عظيم و تصميم عزم و تنفيذ رأى و امضاى انديشهء خود در آن واجب دان . و راغب مآرب [ 12 ر ] حقير و طالب مقاصد مستصغر مباش ، كه سعى تو ضايع گردد ، و جد و جهد تو مستحق حرمان و خيبت باشد و بمنع مقصود و فوت مطلوب سزاوار باشى ، و در اخبار پيغمبر صلى اللّه عليه و آله « 5 » آمده است كه : انّ اللّه يحبّ معالى

--> ( 1 ) - خ : كارى . ( 2 ) - خ : عقل . ( 3 ) - خ : اذا غامرت فى شرف . ( 4 ) - خ : حقير . ( 5 ) - ص - : ع .