( 3 ) اى پسر ! در « 1 » هر بليت كه به تو رسد ، و در هر رزيت كه به آن مصاب ( گردى ) ، و غمناك شوى « 2 » ، بدانكه در دنياى فانى عاريتى از تو باز گيرند ، كه [ شعر ] : و ما المال الّا عاريات و دائع ، تا ايزد تعالى موهبتى كه ترا عطيت داده باشد استرداد و ارتجاع كند ، تا صبر ترا در آن بيازمايد ، و عمل ترا در « 3 » آن مكروه [ 5 ر ] بر محك امتحان و اعتبار زند ، بصبر و تثبت « 4 » اعتصام نماى ، و دست در دامن تجلد و تحمل زن ، و از منهج قويم شكر و جادهء مستقيم سپاس بمضلهء كفران ميل منماى ، و ياد دار كه : إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ ( بيت : ) و عاقبة الصّبر الجميل جميلة * و افضل اخلاق الرّجال التفضّل ( 4 ) اى پسر ! اگر در حالت صغر سن و عنفوان كودكى كسب ادب « 5 » واجب دانى ، و بتعلم آن قيام نمائى ، چون بزرگ شوى نتيجهء محبوب و ثمرهء مطلوب آن به تو رسد ، و بدان انتفاع يا بى ، و هركس كه او را انديشهء اكتساب آداب دامنگير شود ، هر آينه در طلب آن عنايتى نمايد و رنجى تحمل كند ، و من خطب الحسناء لم يغله المهر ، و هر كه او را در باب آداب عنايتى « 6 » و همتى باشد ، و عزيمتى صادق روى نمايد ، تكلف تعلم آن كند ، و هر كه تكلف تعلم ادب كرد ، طلب او در آن تعلم غالب گردد ، و رغبت او در آن استفادت صادق ، و هر كه طلب او ادب را

--> ( 1 ) - خ : بر . ( 2 ) - خ : مصاب گردى غمناك نشوى . ( 3 ) - خ : بر . ( 4 ) - خ : تثبيت . ( 5 ) - خ : آداب . ( 6 ) - خ : تمنائى .