و قال السّابع : انّى بجد « 1 » حيران فى امر هذا الانسان كيف يستفنيه البقاء و كيف يستبقيه الفناء ؟ ! و قال الثّامن : [ ما اشدّ ] ما يتكلّم « 2 » اللّيل و النّهار لو استمع اليهما و فهم عنهما و قبل منهما « 3 » ! و قال التّاسع : كيف تنتفع بالنّصيحة و انت مقيم فى فضيحة ؟ ! و قال العاشر : ليتنى وقفت على ما فات نفسى مغناها الأوّل ، حتّى جاءت الى ههنا تطلبه ! و لمّا لا يوجد الشّىء فى معدنه كيف لا يرجى فقدانه فى غيره ! لمّا خرج الحكيم قصّوا عليه القصّة ، فقال : لقد منحتم شريفا فلا تخسّوه « 4 » ، و أعطيتم عزيزا فلا تخدعنّ عنه ! ترجمه : شاگردان حكيمى از حكماى پيشين بر در سراى او جمع آمده بودند ، و حكيم دير بيرون مىآمد ، گفتند : بياييد تا كلمه‌اى چند مرسل بگوييم ! و چون حكيم بيرون آيد برو عرضه كنيم . اول گفت : تمام گمراهيست اى مردم كه تو بر خدا اعتماد نميكنى ! دويم گفت : مردم بفطرت ناقص خود چگونه خدا را بشناسند ، بل به اين شواهد روشن چگونه او را انكار كنند !

--> ( 1 ) - اصل : لجد . ( 2 ) - اصل : يتكلما . ( 3 ) - اصل در اين سه جا ضمير مفرد است . ( 4 ) - اصل : فلا تخسسوه .