خواجه نصير الدين الطوسي
438
اخلاق محتشمى ( فارسى )
پس بفرمود تا غلامان ايشان را عقوبت كردند ، و ببردند در بيابان دور بيفكند ، تا از گرسنگى و تشنگى بميرند ، يا سبعى ايشان را بخورد ، چنان كه آدم و حوا را از بهشت بيرون كردند . و مراد حكما از مقعد نفس است ، و از نابينا تن ، و بستان دنيا ، و بستانبان عقل ، و صاحب بستان خداى تعالى ، و حال ايشان متابعت هوى و هلاكشان برين وجه « 1 » .
--> ( 1 ) - رسائل اخوان صفا رساله 17 از جسمانيات طبيعيات 3 : 164 چاپ مصر . پيداست كه در اينجا ترجمهء گزيدهاى از آن شده است .