و امّا الضّأن فالمؤمن يشتهيه « 1 » من رآه . ترجمه : سلمان فارسى گفت مردمان چهارند : شير و گرگ و روباه و ميش . شير پادشاهان باشند كه مردمان را ميكشند و ميخورند ، و گرگ بازرگانان‌اند كه مال ميربايند ، و روباه زاهد نمايان كه مردم را مىفريبند ، و ميش مؤمن كه هر كه به او رسد « 2 » طمعى مىكند . ( 89 ) و قال آخر : ليس من النّاس أحد الّا و فيه شبه من دابّة او شجر . فمنهم الغشوم كالأسد ، و الخاطف كالذّئب ، و الخبّ كالثّعلب ، و الأبله كالحمار . و منهم الحسن المنظر غير محمود المخبر كشجرة الدّفلى ، و منهم المحمود الظاهر الرّدىّ الباطن كالثمرة المأوفة ، و منهم بالعكس كالجوزة ، و منهم الجامع لكلّ ما يجب كالأترجّة الجامعة مع الحسن طيب الطّعم و الرّائحة . ترجمه : بزرگى گفته است : هيچ مردى نبود الا كه او را مشابهت نبود با جانورى يا نباتى . بعضى ظالم باشند چون شير ، بعضى رباينده چون گرگ ، بعضى حيلت آور چون روباه ، بعضى ابله چون خر . بعضى نيكو منظر بدمخبر چون خرزهره ، بعضى آراسته ظاهر و باطن بد چون ميوهء علت رسيده ، و بعضى بر عكس چون جوز ، و بعضى جامع خصال چون ترنج كه هم بوى و [ هم ] طعم خوش دارد . ( 90 ) عيّرت « 3 » عنز لبوءة و قالت : تلدين فى عمرك جروا

--> ( 1 ) - اصل : ينهيه . ( 2 ) - اصل : رسيد ( بىنقطه ) ( 3 ) - اصل : عثرت .