( 82 ) قيل لثعلب طلبه كلب فلم يلحقه : ما كان اشدّ عدوّك حتّى فتىء الكلب ! فقال : انّ الكلب يعدو بأجرة ، و انا أعدو لنفسى . ترجمه : روباهى را سگ ميطلبيد و به دو نرسيد ، گفتند : سخت بدويدى تا از سگ دور شدى ! گفت : سگ سوى مزدى ميدويد كه از غيرى بستاند و من به جهت خود ميدويدم . ( 83 ) الطّبيعة خرقاء و النفس صنّاع ، و العقل مستعان ، و اللّه معشوق . فخرق الطّبيعة يتلافى بحذق النّفس ، و الاستعانة بالعقل تمهيد للعشق ، و فى العشق كمال العاشقين . ترجمه : طبيعت احمق است ، و نفس چرب دست ، و عقل يارى خواسته ، و خداى معشوق . پس آنچه طبيعت بحماقت بزيان آرد بزيركى نفس دريافته شود ، و يارى خواستن از عقل گسترانيدن عشق بود . و در عشق است كمال عاشق . ( 84 ) قال هرمس لتلميذ له ، و عنده موسيقار : حرّك صورة الشجاعة ! افهمت ؟ قال : نعم . قال : فلم لا ارى اثر الفهم ؟ قال : و كيف ذاك ؟ قال : الدّليل على الفهم السّرور ، و لست اراك مسرورا « 1 » . ترجمه : هرمس شاگردى را گفت از آن خود ، و آنجا موسيقارى بود ، كه : صورت شجاعت را بجنبان ! و گفت فهم كردى ؟ گفت : آرى . گفت :

--> ( 1 ) - آداب الفلاسفه حنين .