( 54 ) هل ضمن لك الزّمان ان ينصف فلا يحيف ، او يؤمن فلا يخيف . ترجمه : روزگار هيچ ضمان كرده است تو را كه هيچ انصاف بدهد و حيف نكند ، يا ايمن گرداند چنان كه نترساند . ( 55 ) من اشتدّ شرهه ظهر سفهه ، من رضى عن نفسه كثر السّاخطون عليه . ترجمه : هر كه شره او سخت بود سفاهت او ظاهر بود ، هر كه از خود راضى باشد بسيار كس ازو ناخشنود بود . ( 56 ) الاعتبار يجلوا عن البصر ظلمة الاغترار . الغنى ترك المنى . ترجمه : اعتبار تاريكى اغترار [ از ] ديده بزدايد ، توانگرى ترك آرزو باشد . ( 57 ) من ذكر المنيّة نسى الأمنيّة . الفضائل ما شهدت به الأعداء . ترجمه : هر كه از مرگ ياد كند آرزو فراموش كند . فضيلتها آن بود كه دشمنان بر آن گواهى دهند . ( 58 ) اذا كنت فى قوم فاحلب فى انائهم . من حرم التّواضع منع أكرم الطبائع . ترجمه : چون در ميان قومى باشى در اناء ايشان شير ميدوش هر كه را از تواضع محروم گردانيده باشند از بهترين طبيعتها باز داشته باشند . ( 59 ) دولة الجاهل عبرة للعاقل . من اكتفى بالكفاف اكتسى بالعفاف . ترجمه : دولت نادان عبرت دانا بود . هر كه بكفاف كفايت كند