اهل دنيا چون نامه‌اند كه چون بعضى باز كنند بعضى درنوردند . ( 41 ) مسكين ابن آدم : مكتوم الأجل ، مكنون العلل ، محفوظ العمل ، تؤلمه البقّة ، و تقتله الشّرقة و تنتنه العرقة « 1 » . ترجمه : بيچاره فرزند آدم : اجلش پوشيده است ، و علتهاى او پنهان ، و عملهاى او محفوظ ، پشه او را برنجاند ، و آبى كه در گلو گيرد او را بكشد ، و از عرقى گنده شود . ( 42 ) فى كلّ جرعة شرقة ، و مع كلّ أكلة غصّة « 2 » . ترجمه : در هر آب‌خوردنى آبى در حلق گيرد ، و در هر طعامى لقمه‌اى گلوگيرست . ( 43 ) انظر الى الأمم الخالية ، و الملوك الفانية ، و القرون الماضية ؛ كيف يفنيهم الأيّام ، و افناهم الحمام ، فانمحت من الدّنيا آثارهم ، و بقى فيها أخبارهم ، فأصبحوا رميما فى التّراب ، و أقفرت المجالس منهم ، و عطّلت المقاصير منهم « 3 » ، و حلّوا بدار لا تزاور بينهم ، و أنّى لسكّان القبور التّزاور . ترجمه : بنگر به اين « 4 » امتان گذشته ، و پادشاهان نيست شده ، و قرنهاى ماضى ؛ كه چگونه روزگار ايشان را بر باد داد ، و مرگ ايشان را نيست كرد ، تا آثار ايشان از دنيا سترده گشت ، و اخبار ايشان بماند ، تا در زير خاك پوشيده گشتند ، و مجلسهاى ايشان و كوشكهاى ايشان تهى شد ، و

--> ( 1 ) - نهج البلاغة 3 : 253 ( 2 ) - مجموعهء ورام ص 66 ، نهج البلاغه 2 : 38 ( 3 ) - اصل : و اقفرت مجالس منهم عطلت و مقاصير . ( 4 ) - اصل : كه به اين .