( 4 ) وَ إِذا كُنْتَ فِيهِمْ ، فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاةَ ؛ فَلْتَقُمْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ ، وَ لْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ . فَإِذا سَجَدُوا ، فَلْيَكُونُوا مِنْ وَرائِكُمْ ، وَ لْتَأْتِ طائِفَةٌ أُخْرى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا ، مَعَكَ ، وَ لْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَ أَسْلِحَتَهُمْ ! وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَ أَمْتِعَتِكُمْ ، فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُمْ مَيْلَةً واحِدَةً . ترجمه : چون تو در ميان ايشان باشى ، و خواهى كه نماز كنى ؛ لشكر به دو نيمه كن ، يك نيمه با تو در نماز ايستند ، و سلاح برگيرند ؛ و يك نيمه با سلاح بجنگ بايستند ، تا اگر در ميان نماز ايشان قصد شما كنند ، آن نيمه دفع ايشان كنند ؛ بعد از آن چون آن نيمه نماز بكنند بروند ، و بجاى ايشان بايستند ، و آن نيمه كه نكرده باشند بيايند ، و با تو نماز كنند ، و سلاح برگيرند ، و احتياط كنند كه كفار خواهند كه شما را بىسلاح يابند بيكبار قصد شما كنند . ( 5 ) سئل النّبىّ ، عليه السّلام : ما الحزم ؟ فقال : تستشير « 1 » اهل الرأى ثمّ تطيعهم . ترجمه : از پيمبر عليه السلام پرسيدند كه حزم چيست ؟ گفت : آنكه با اهل راى مشورت كنى و طاعت ايشان دارى . ( 6 ) الحزم سوء الظّنّ . و كان النّبىّ اذا اراد سفرا ورّى « 2 » الى غيره و قال : الحرب خدعة . ترجمه : حزم بدگمانى بود و احتياط . و پيمبر چون به سفر رفتى آوازهء ديگر افكندى و گفتى : حرب فريب بود .

--> ( 1 ) - اصل : تستشيروا . ( 2 ) - اصل : ورا .