( 28 ) قيل لملك حاول محاربة قوم لا تقاتلهم [ فانّهم ] كثير ! فقال : من اراد ان يرؤس الكثير فلا بدّ له من محاربة الكثير . ترجمه : پادشاهى قصد محاربت قومى كرد . او را گفتند : با ايشان كارزار مكن ، كه ايشان بسيارند . گفت : هر كه خواهد كه قومى بسيار را سرورى كند ، لابد او را با قوم بسيار كارزار بايد كرد . ( 29 ) الملك محتاج من النّاس الى كثير منهم ، و هم محتاجون منه الى واحد . و من ههنا وجب ان يوازن حلمه احلامهم ، و يوازى فهمه افهامهم ، و ان يعمّهم بعدله و يغمرهم بفضله . ترجمه : پادشاه بمردم بسيار محتاج باشد ، و مردمان را يك پادشاه كفايت بود . و ازينجاست كه بر پادشاه واجب بود كه حلم او با حلم همهء رعيت ، و فهم او با فهم همهء رعيت برابرى كند ، و عدل او همه را عام بود و شامل ، و فضل او به همه برسد . ( 30 ) الملك احقّ باصطفاء رجاله منه باصطفاء امواله ، لانّ كلّ درهم يسّد مكان اخيه ، و ما كلّ رجل يسّد مكان اخيه . و مثله فى احتياجه الى الكثرة و وجوب رعاية الجميع عليه ، مثل المسافر فى الطّريق البعيدة ، الّذى يحقّ عليه ان تكون عنايته بالفرس المجنوب ، مثل عنايته بالفرس المركوب . ترجمه : پادشاه به آنكه مردان برگزيند سزاوارتر است از آنكه مالها برگزيند ، زيرا كه هر درمى بجاى درمى