خواجه نصير الدين الطوسي

357

اخلاق محتشمى ( فارسى )

( 34 ) الصّدود آية المقت . ترجمه : از دوست بگشتن نشان دشمنى بود . ( 35 ) البشاشة حبالة المودّة . ترجمه : تازه رويى دام دوستى بود . ( 36 ) من اطاع التّوانى ضيّع الحقوق ، و من اطاع الواشى ضيّع الصّديق . ترجمه : هر كه سستى كند حقها ضايع گذارد ، و هر كه سخن ساعى بشنود دوست ضايع گذارد . ( 37 ) عدوّ صديقك عدوّك . ترجمه : دشمن دوست [ تو ] دشمن تو بود . ( 38 ) من استقصى قلّ صديقه ، و من سهل اعشب طريقه . ترجمه : هر كه در كارها استقصا كند دوست او اندك باشد ، و هر كه آسان فرا گيرد در راحت بود . ( 39 ) المودّة قرابة مستفادة . ترجمه : دوستى خويشى مستفاد باشد . ( 40 ) صداقة الآباء قرابة الابناء . ترجمه : دوستى پدران خويشى پسران بود . ( 41 ) من احبّك نهاك ، و من ابغضك اغراك . ترجمه : دوست تو را نهى كند از بدى ، و دشمن تو را تحريص كند . ( 42 ) كثرة الوفاق نفاق و كثرة الخلاف شقاق . ترجمه : بسيارى موافقت نفاق بود ، و بسيارى مخالفت خصومت . ( 43 ) حسن الوفاء عقد الاخاء . ترجمه : از وفاى نيك عقد برادرى بسته شود .