( 28 ) انت معذور اذا غلطت فى غيرك ، لبعد ما بينك و بينه بالشّكل و الخلقة و السّنّ و العادة و البلد و الصّناعة و السّيرة و الطّريقة ، فاىّ عذر لك اذا « 1 » غلطت فى نفسك ! ترجمه : تو معذورى چون در غيرى غلط كنى ، زيرا كه از او دور بوده‌اى هم در شكل و هم در آفرينش و هم در سال و هم در عادت و هم در شهر و هم در پيشه و هم در سيرت ، و هم در طريقت ، اما چه عذر دارى چون در خود غلط كنى ! چون تكبر كنى ! چه متكبر در خود بغلط بود ، و همچنين معجب . ( 29 ) و خرج بعضهم الى عيد فى اطمار رثّة ، فقال له بعض من حضر هناك : اين الزّينة ؟ فقال : انا اجلّ الزينة عن ملابسة الطّينة ، و احقر الطّينة عن مظاهرة الزّينة ، اما تعلم انّ زينة النّفس فوق زينة اللّبس . ترجمه : بعضى از بزرگان بعيدگاه رفت با جامه‌هاى كهنه و خلق ، يكى از حاضران گفت : زينت تو كجا است ؟ گفت : من زينت را از آن بزرگتر ميدارم كه بطينت بدخواه آميخته كنم ، و طينت خود را حقيرتر از آن ميدانم كه زينتى برو بندم ، تو نميدانى كه زينت نفس از زينت لباس بزرگتر و بلندتر بود ! ( 30 ) المفتخرون بآبائهم فى بلدانهم كالدّراهم المضروبة بطابع بعض الملوك ، و كانت تنفذ فى دار مملكته ، و يتعامل بها رعيّته . فلمّا خرجت من سلطانه ، و جاوزت طرفا من اطرافه ، صارت

--> ( 1 ) - اصل : و اذا .