و بر دست من خير بمردمان رسانيدن تقدير كن ، و آن را بمنت كه بر ايشان نهم باطل مكن ، و مرا اخلاق بلند بخش ، و از فخر كردن نگاه‌دار ! ( 18 ) من سجلّ « 1 » [ مولانا الحاكم ] : ان احقّ ما اعتمده فى سيرة عدله و قضيّة فصله « 2 » مجانبة ما يدّرعه ملوك العصر من سرابيل التّكبّر ، و التّبرىّ الى اللّه عزّ و جلّ ممّا يستشعرونه من التّعظّم « 3 » و التّجبّر . ترجمه : در سجلى كه مولانا حاكم فرموده است نبشتن : بهترين چيزى كه مولانا بر آن اعتماد فرموده است در سيرت عدل و قضيت فصل « 4 » خود ، آنست كه اجتناب مينمايد از آنچه پادشاهان روزگار مىپوشند از جامهء تكبر ، و بيزار مىشود با خداى از آنچه ايشان در دل گرفته‌اند از بزرگى نمودن و جبارى . ( 19 ) ما يفلح جبّار و لا متكبّر . ترجمه : هرگز هيچ جبارى و متكبرى رستگارى نيابد . من كلام الحكماء و الدّعاة ( 20 ) الكبر يضع ، كما انّ التّواضع يرفع ، و هو مجلبة « 5 » للمعصية و اللّائمة و المقت . ترجمه : تكبر خوار كند ، چنان كه تواضع عزيز كند ، و تكبر معصيت خدا باشد ، و سبب ملامت مردم و دشمنى رويى . ( 21 ) راى حكيم حدثا جاهلا معجبا بنفسه عظيم الكبر ، فقال

--> ( 1 ) - اصل : محل . ( 2 ) - اصل : فضله . ( 3 ) - اصل : التعظيم . ( 4 ) - اصل : فضل . ( 5 ) - اصل : مجبلة .