( 23 ) حقيق على من ازهر بقول ان « 1 » يثمر بفعل . لا عار اقبح من الكذب . ترجمه : سزاوار بود بر كسى كه بسخن شكوفه آورد ، كه بكردن ميوه آورد ، يعنى : چون بگويد بكند . هيچ عار زشت‌تر از دروغ نيست . ( 24 ) [ ربّ ] قول انفذ من صول « 2 » . دع القول فيما « 3 » لا تعرف ، و الخطاب فيما لا تكلّف . ترجمه : بسا سخنا [ ن ] كه از حمله نافذتر . بگذار سخن گفتن در آنچه نشناسى ، و خطاب به آنچه تو را تكليف نكرده‌اند . ( 25 ) زلّة المتوقّى اشدّ زلة ، و علّة الكذوب اقبح علة . انّ اللّه اعان على الكذّابين بالنّسيان . ترجمه : زلت كسى كه احتياط كند سخت زلتى بود ، و علت دروغ‌زن زشت‌تر علتى . خدا دروغ زنان را يارى بدهاد بر دروغ بفراموشى ، يعنى : خداى را فراموش كنند . ( 26 ) اعنّى على صالح الفعل ، و مرضىّ القول « 4 » ، و انطق بحمدك و ذكرك و حسن الثّناء عليك بلسانى ! ترجمه : خدايا مرا يارى ده بر كار نيك و سخن پسنديده ، و مرا بسخن آور بذكر و حمد خود [ و نيكو ستودن تو با زبانم ] . ( 27 ) من صدق لسانه زكى عمله ، و من حسنت نيّته زيد فى رزقه ، و من حسن برّه باهل بيته زيد فى عمره . ترجمه : هر كه زبان او راست گويد

--> ( 1 ) - اصل : و على ان . ( 2 ) - نهج البلاغة 3 : 248 . ( 3 ) - اصل : مما . ( 4 ) - صحيفهء كامله ( دعاؤه فى يوم عرفه ص 268 ) : اعنى على صالح النية و مرضى القول .