فرومايگى ، و لئيمى و حرص سبب درويشى ، و دونى سبب حقارت ، و بخيلى بند و غل ، و درويشى مذلت « 1 » و خوارى ، و سخاوت سبب نزديكى دلها ، و لئيمى سبب تنهايى و غربت ، و ادب مهترى و سرورى ، و حزم زيركى و كياست . ( 31 ) انعم النّاس عيشا من تحلّى بالعفاف ، و رضى بالكفاف ، و تجاوز ما يخاف الى ما لا يخاف . ترجمه : خوش عيش‌ترين مردمان كسى بود كه پرهيزكارى مىكند ، و بكفاف راضى باشد ، و از چيزىكه عاقبت آن مخوف باشد درگذرد ، و بوجهى كه از عاقبت آن ايمن باشد قناعت نمايد . تعفّف فانّ بنات الرّجاء * تحلّ العزيز محلّ الذّليل و ان ليس مستغنيا بالكثير * من ليس مستغنيا بالقليل

--> ( 1 ) - اصل : و مذلت .