خواجه نصير الدين الطوسي

184

اخلاق محتشمى ( فارسى )

فى ماله عند موته « 1 » : يؤخذ منه كلّه ، و يسأل عنه كلّه . ترجمه : دو مصيبت است كه اولين و آخرين مانند آن نشنيده‌اند ، و آن مردم راست در مال و نزديك وفاتش : يكى آنكه همهء مال او ازو باز ميگيرند ، و بغيرى ميدهند ؛ و ديگر آنكه حساب آن همه ازو ميخواهند . ( 27 ) سواة « 2 » لمن اعطى الحكمة فجزع لفقد الذّهب و الفضّة « 3 » . ترجمه : بد عيبى باشد كسى را كه حكمت و علم بداده باشند ، از جهت نايافتن زر و سيم دلتنگ شود . ( 28 ) قيل لسقراط : ما بالك لا تحزن ؟ قال : لانّى [ لا ] اقتنى ما يحزننى فقده . ترجمه : سقراط را گفتند : چرا تو اندوهگين نشوى هرگز ؟ ! گفت : زيرا كه هيچ كسب نكنم كه از فقدان آن اندوهگينم بايد شد . و لعلّ الشّاعر اخذ منه : فمن سرّه ان لا يرى ما يسوءه « 4 » * فلا يتّخذ « 5 » شيئا يخاف له فقدا « 6 » هر كه خواهد كه هرچه نخواهد نبيند ، بايد كه هر [ گز ] چيزى بدوستى نگيرد كه از عدم و فقد آن بترسد . ( 29 ) و قيل له : [ لم ] لا تقتنى العقار ! ! فقال : لانّى استحيى

--> ( 1 ) - در مجموعهء ورام ص 142 پس ازين آمده : قيل : و ما هما ؟ قال : . . . ( 2 ) - اصل : سواه . ( 3 ) - الحكمة الخالدة ص 211 . ( 4 ) - اصل : ما يسوما . ( 5 ) - اصل : فلا تتخذن . ( 6 ) - اخلاق ناصرى مقالهء 1 قسم 2 فصل 10 ص 121 - اصل : فقد .