عاجل خسيس اختيار كند ، آجل نفيس ضايع گرداند . ( 23 ) من قال : قبّح اللّه الدّنيا ، قال له الدّنيا : قبّح اللّه اعصانا لربّه . ترجمه : هر كه گويد خدا دنيا را خير مدهاد ، دنيا گويد او را : و كسى را خير مدهاد كه نافرمان‌تريم مر او را . ( 24 ) اسألك ان تسلّى نفسى عن الدّنيا بمخافتك ، و ان تثيبنى بالكثير من كرامتك ! ترجمه : خدايا از تو ميخواهم كه نفس مرا تسلى دهى بخوف خود ، و مرا بآخرت ثواب بسيار دهى از كرامت خود ! ( 25 ) و من ندبته : حتّام ترقّع بدينك دنياك ، و تركب فى غيّك هواك ! انّى لاراك ضعيف اليقين ، يا راقع « 1 » الدّنيا بالدّين ! شعر : تخرّب ما يبقى و تعمر فانيا * فلا ذاك معمور و لا ذاك عامر ترجمه : تا كى دنيا درست كنى بشكستگى و پاره كردن دين ، و در راه ضلالت بر مركب هواى نفس نشينى ؟ ! و من تو را ضعيف يقين مىبينم ، اى رقعت « 2 » دهنده در دنيا از دين ! خراب ميكنى باقى را و عمارت ميكنى فانى را ، تا نه اين معمور دارى و نه آن ! ( 26 ) لا يكن قصدك الى عرض الدّنيا ، فتعطى الفضل من كان ذلك بيده ، و تمنعه من ليس عنده ، فتكون قد بعت الدّين بالدّنيا .

--> ( 1 ) - اصل : رافع . ( 2 ) - اصل : رفعه .