آن را از ابر فرو فرستاديم ، تا با نبات زمين بياميخت از آنچه مردم و چهارپاى بخورد ، و زمين آرايش و زينت گرفت بدان ، و خداوندان زمينها پندارند كه آن كشتها بايشان خواهد رسيد ؛ ناگاه فرمان به آن رسد بشب يا بروز ، آن را مانند كشت دروده كند كه گويى دمى بود . چنان آيات روشن ميكنيم كسانى را كه تفكر كنند . ( 3 ) وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلَ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ ، فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ ، فَأَصْبَحَ هَشِيماً تَذْرُوهُ الرِّياحُ . وَ كانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ مُقْتَدِراً . ترجمه : بزن براى ايشان مثل زندگانى اين جهان مانند آبى كه از آسمان فرو فرستيم آن را ، تا [ با ] نبات زمين بياميزد ، و بعد از آن گياه ريزهء خشك شود كه باد آن را مىكالد . و خداى بر همه چيزى قادر است . ( 4 ) أَ وَ لَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ ، فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ، كانُوا أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً ، وَ أَثارُوا الْأَرْضَ ، وَ عَمَرُوها أَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوها . ترجمه : نميروند در زمين ، تا بنگرند كه عاقبت آنان كه پيش ازيشان بودند چگونه شد ، چه ايشان پيش قوت ازيشان بيش داشتند ، و زمين را بشورانيدند ، و عمارت كردند پيش از آنكه ايشان عمارت ميكنند . ( 5 ) انّ اللّه لم يخلق خلقا ابغض اليه من الدّنيا : و انّه منذ خلقها لم ينظر اليها . ترجمه : خدا نيافريد هيچ خلق بنزديك او دشمن داشته‌تر از دنيا ، و تا دنيا را بيافريد نظر برو نيفكند .