خواجه نصير الدين الطوسي

138

اخلاق محتشمى ( فارسى )

( 13 ) الظّلم يدعو النّقم و يطرد النّعم . يوم المظلوم على الظّالم اشدّ من يوم الظّالم على المظلوم . ترجمه : ظلم كينه‌ها آرد ، و نعمتها نيست كند . روز مظلوم بر ظالم سخت‌تر از روز ظالم بر مظلوم باشد . ( 14 ) المظلوم حسن الظّنّ بالايّام ، و الظّالم و جل من الانتقام . لا ظفر مع البغى . ترجمه : مظلوم نيكو ظن بود بروزگار كه توقع دادستدن ميدارد ، و ظالم ترسيده باشد از انتقام . با ستم ظفر نبود . ( 15 ) من سلّ سيف البغى قتل به . البغى سائق الى الحين . الفاحشة كاسمها . ترجمه : هر كه شمشير ستم بركشد او را به آن بكشند . ستم به هلاكت رساند . زشتى چون نام خود زشت بود . ( 16 ) من ترك القصد جار ، و من اتّبع هواه جار « 1 » . العاقل يذكر انقصاء اللّذّات و بقاء التّبعات . ترجمه : هر كه ميانه زيستن رها كند ستم كرده باشد ، و هر كه متابعت هوى كند ستم كرده باشد . عاقل داند كه لذات بگذرد و تبعه‌ها بماند ، ظلم نكند . ( 17 ) البغى و الزّور يوقعان المرء فى دينه و دنياه . لا تكبّرنّ عليك ظلم من ظلمك ، فانّه يسعى فى مضرّته و نفعك . ترجمه : تزوير و ستم مرد را در دين و دنيا هلاك كند . بزرگ مشمر ظلم كسى كه بر تو ظلم كند ، كه او سعى در مضرت خود و منفعت تو مىكند بحقيقت .

--> ( 1 ) - اصل : جبار .