من كلام الحكماء و الدعاة ( 28 ) سئل حكيم : هل يمكن ان نفعل الخير دائما فى كلّ وقت ؟ فقال : نعم ، لانّ البرّ الفاضل هو شكر اللّه دائما ، و حفظ الفكر من الخطيئة ؛ و هذان الشّيئان يمكن للانسان فعلهما فى كلّ وقت . و سئل : اىّ جود يمكن لكلّ الناس ان يجود به ؟ فقال : ان يحبّ النّاس الخير . و سئل : هل يمكن للانسان ان يعيش آمنا ؟ فقال : اذا لم يفعل شرّا ، و لم يحزن لشيىء هو واقع به لا محالة ؛ فهو آمن . و سئل : اىّ شىء اضرّ الاشياء على الانسان ؟ فقال : ان يستقلّ عيوبه و يحتقرها . ترجمه : از حكيمى پرسيدند كه ممكن باشد كه پيوسته نيكى كنيم در همهء اوقات ؟ گفت : باشد ، چه نيكى كه از همهء نيكها بهتر است شكر خدايست هميشه ، و نگاه داشتن انديشه از خطا ؛ و اين دو چيز ممكن بود كه پيوسته مردم بجاى مىآورد . و پرسيدند كه كدام جوانمردى باشد كه همه كس تواند كه بجاى آرد ؟ گفت : آنكه بمردمان خير خواهد . و پرسيدند كه مردم تواند « 1 » كه پيوسته ايمن باشد ؟ گفت : اگر بدى نكند و به چيزى كه به همه حال به او رسد اندوهگين نشود ايمن باشد . و پرسيدند كه چه چيز باشد كه ضرر آن بيشتر بود بر مردم ؟ گفت آنكه عيبهاى خود را خورد شمرد و آن را حقير داند . و اين كلمات از جوامع حكمت و لطايف سخنهاست .

--> ( 1 ) - اصل : توانند .