( 8 ) من رضى من اللّه بالقليل [ من الرّزق ، رضى اللّه منه بالقليل ] من العمل . ترجمه : هر كه باندك روزيى از خدا راضى باشد ، خدا باندك عملى ازو خشنود گردد . ( 9 ) اذا احبّ اللّه عبدا ابتلاه ، فان صبر اجتباه ، و ان رضى اصطفاه . ترجمه : چون خدا بنده را دوست دارد ، او را آزمايش كند ، و در بلا افكند ؛ اگر صبر كند ، او را برگزيند ؛ و اگر رضا دهد ، او را از صفوت دوستان خالص خود گرداند . ( 10 ) من احب ان يعلم حاله عند اللّه فلينظر ما للّه عنده . ترجمه : هر كه خواهد كه بداند كه حال او بنزديك خدا چگونه باشد ، بايد كه نگاه كند تا حال او با خدا ، يعنى در رضا دادن به قضاى او ، چگونه است . ( 11 ) قال داود : يا رب ! دلّنى على امر فيه رضاك ! قال اللّه تعالى : رضائى فى رضاك بقضائى . ترجمه : داود گفت : يا رب ! مرا بر كارى دلالت كن كه رضاى تو در آن بود ! خدا گفت : رضاى من در آنست كه به قضاى من رضا دهى . ( 12 ) احفظ اللّه يحفظك ، احفظ اللّه تجده امامك ، تعرّف الى اللّه فى الرّخاء يعرفك فى الشدة . ترجمه : خدا را نگاهدار تا خدا تو را نگاهدارد . خدا را نگاه‌دار تا او را در پيش خود يا بى ، يعنى كارساز تو باشد . در آسانى بنزديك خدا وسيلتى ثابت كن ، تا در سختى تو را دست گيرد .