الباب العاشر فى الشّكر و الصّبر الايات ( 1 ) وَ مَنْ شَكَرَ ، فَإِنَّما يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ ؛ وَ مَنْ كَفَرَ ، فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ . ترجمه : هر كه شكر كند ، بسوى نفس خود كرده باشد ، يعنى : ثمره او را بود ؛ و هر كه كفران كند ، خدا بىنياز و كريم است . ( 2 ) وَ اشْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ ! إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ . قُتِلَ الْإِنْسانُ ! ما أَكْفَرَهُ ! ترجمه : شكر نعمت خدا كنيد ! اگر او را ميپرستيد . بكشند مردم را ! چه ناسپاس كسيست ! ( 3 ) فَاذْكُرُونِي ! أَذْكُرْكُمْ ، وَ اشْكُرُوا لِي ، وَ لا تَكْفُرُونِ ! يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ ! إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ . ترجمه : مرا ياد كنيد ! تا شما را ياد كنم ، و شكر من كنيد ، و كفران مكنيد ! اى مؤمنان بصبر و دعا يارى خواهيد ! كه خدا با صابران باشد . ( 4 ) وَ لَمَنْ صَبَرَ وَ غَفَرَ ، فَإِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ . إِنَّما [ يُوَفَّى ] الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ . ترجمه : هر كه صبر و عفو كند ، آن كارهاى بزرگوار باشد . مزد صابران بتمامت بدهند بىحساب .