( 28 ) لا شىء انفس من الحيوة ، و لا غبن اعظم من انفادها لغير حيوة الابد . ترجمه : هيچ چيز نفيس‌تر از حيات نيست ، و هيچ غبن عظيم‌تر از انفاد حيات در غير طلب حيات ابد نيست . ( 29 ) المخلص من يكتم حسناته كما يكتم سيّئاته . طوبى لمن صحّت له خطوة واحدة لا يريد بها الّا وجه اللّه . ترجمه : مخلص آنست كه نيكوييهاى خود بپوشد . خنك كسى كه يك گام برگيرد كه به آن جز خدا را نخواهد . ( 30 ) من خلصت نيّته ، كفاه اللّه ما بينه و بين الناس . العلم بذر ، و العمل زرع ، و ماءه الاخلاص . ترجمه : هر كه نيت او خالص بود ، خدا آنچه ميان او و مردم بود كفايت كند . علم تخميست ، و عمل كشتى ، و آبش اخلاص . ( 31 ) اذا ابغض اللّه عبدا ؛ اعطاه ثلثا و منعه ثلثا : اعطاه صحبة الصّالحين ، و منعه القبول منهم ؛ و اعطاه العمل الصالح ، و منعه الاخلاص فيه ؛ و اعطاه الحكمة ، و منعه الصّدق فيها . ترجمه : چون خدا بنده [ را ] دشمن گيرد ، سه چيز به او دهد و سه چيز ازو منع كند : صحبت صالحان بدهد ، و قبول آن بنزديك ايشان ازو منع كند ؛ و او را عمل صالح بدهد ، و اخلاص در آن ازو منع كند ؛ و او را حكمت بدهد ، و براستى باز گفتن ازو منع كند . ( 32 ) الامر كلّه يرجع الى اصلين : فعل من اللّه بك ، و فعل منك له . فاذا رضيت فيما يفعل ، و اخلصت فيما تفعل ؛ سعدت بهذين ، و فزت فى الدّارين . ترجمه : همه كارها راجع به دو اصل است : فعلى كه خدا با تو كند ، و فعلى كه تو براى او كنى . چون به آنچه او كند راضى باشى ، و آنچه تو كنى باخلاص مقرون كنى ؛ بهر دو نيكبخت شوى ، و در هر دو سراى فيروزى يا بى . ( 33 ) الاخلاص فى العبادة ان يكون سكون العبد و حركته للّه . ترجمه : اخلاص در عبادت آن بود كه سكون و حركت بنده خالص خدا را بود .