فصل 11 [ بيع ثمار ] بيع ثمار عبارت است از فروختن ميوهء درخت و ثمرهء نخيل و خضراوات . بدان كه جايز نيست فروختن ميوهء درخت و ثمرهء نخيل را پيش از نمايان شدن آن در يك سال ، خواه ضمّ شود به آن چيزى كه خريد و فروخت آن جايز باشد لكن مقصود از بيع آن ضميمه نباشد ، و خواه ضميمه مطلقا نداشته باشد ، و اگر ضميمه داشته باشد و آن ضميمه مقصود از بيع بوده باشد صحّت آن بيع خالى از قوّت نيست ، اگر چه ترك آن احوط است . و امّا اگر ميوهء زايد بر يك سال را چون دو سال يا زيادتر را به فروشد پس در آن خلاف است ، بلكه احوط بلكه اقوى چنانچه قول مشهور است اين است كه اين قسم نيز جايز نيست . و همچنين جايز نيست فروختن حاصل درخت را بعد از نمايان شدن آن و پيش از دانه بستن و يا رسيدن و يا سرخ شدن و زرد شدن آن على الاصحّ الاشهر ، بلى هرگاه به آن ضمّ كنند چيزى را كه به تنهائى فروختن آن جايز است يا اينكه شرط كنند كه فى الحال قطع كنند ، اگر چه به رضا بعد از بيع قطع نكنند آن بيع صحيح است .