گاو يك سالهء كه داخل در سال دوّم شده باشد واجب است دادن ، چه نر باشد و چه ماده . نصاب دوّم : چهل است ، پس در آن واجب است دادن يك گاو مادهء دوساله كه داخل در سال سوّم شده باشد . و بعد از اين نصاب دوّم مخيّر است در اختيار كردن چهل يا سى در جايى كه ممكن باشد اعتبار و اختيار هر دو ، مثل صد و بيست . پس اگر اختيار نمايد در اين صورت سى را پس در هر سى گاو يك گاو يك سالهء پا در دو بدهد چه نر و چه ماده و اگر اختيار نمايد چهل را پس در هر چهل گاو يك گاو مادهء دو سالهء پا در سه واجب است دادن ، و اما اگر ممكن نباشد اعتبار و اجتماع هر دو نصاب پس متعين است اعتبار هر يك از نصابين كه ممكن است . و اما در گوسفند : پنج نصاب است : نصاب اول : چهل گوسفند است ، در آن يك گوسفند يك‌ساله كه داخل در سال دوّم شده باشد ، واجب است دادن آن اگر گوسفند خواسته باشد بدهد ، و اگر بز خواسته باشد بدهد واجب است بز دو سالهء كه داخل در سال سوّم شده باشد . و على اىّ حال ، گوسفند و بز بيمار و پير و عيب‌دار در زكات مجزى نيست ، مگر اينكه همه چنين باشند . نصاب دوّم : صد و بيست و يك گوسفند است ، و در آن دو گوسفند موصوف در نصاب اول واجب است دادن . نصاب سوم : دويست و يك است ، و در آن سه گوسفند موصوف واجب است دادن . نصاب چهارم : سيصد و يك است ، و در آن چهار گوسفند موصوف