مرضعه است بر اولاد پدر مرتضع ، كه آن اولاد از اين شير نخورده باشند ، و همچنين است اخوات نسبيّه مرتضع بر خود فحل ، لكن رعايت احتياط طريق سداد است در هر دو مسأله . مسألهء چهارم : حرام است بر مرتضع نكاح اخت رضاعى مرضعه كه از يك فحل شير خورده باشند ، لكن احوط اين است كه نظر محرمانه نيز نكند ، و امّا از دو فحل حرام نيست ، بلى حرام است نكاح اخت رضاعى زوجه بر زوج به سبب جمع بين الاختين ، كه محرّم است و مختص باختين نسبى نيست . و اگر شير دهد زنى پسر كسى را و دختر شخص ديگر را از يك شوهر جايز است اينكه نكاح كنند برادران آن پسر مذكور خواهران آن دختر را ؛ زيرا كه ميان اينها نه نسب است و نه رضاع . بدان كه مصاهره - يعنى خويشى - چنانچه تعلق به نسب مىگيرد همچنين تعلق مىگيرد به رضاع ، پس چنان كه مادر زن نسبى حرام است بر شخص همچنين مادر زن رضاعى او نيز حرام و محرم مىشود ، و همچنين حرام مىشود دختر نسبى و رضاعى مادر زن چنان كه مذكور شد ، و گذشت بر سبيل اجمال كه چنانچه رضاع شرعى پيش از عقد مانع از نكاح لاحق است و باعث حرام شدن عقد مىشود ، همچنين رضاع شرعى بعد از عقد نيز موجب فساد و بطلان عقد سابق است ، پس متفرّع مىشود بر اين مسأله چند فرع : اوّل : آنكه اگر مادر زن شخصى فرزند او را شير دهد - خواه آن فرزند از دختر آن مادر زن باشد يا از زن ديگر آن داماد باشد - زن آن شخص كه دختر مادر زن است بر شوهرش حرام مىشود ، و عقد ايشان فاسد مىشود و از زن بودن بيرون مىرود و حرام دائمى مىشود ؛ به